مطالب پیشنهادی

2 Comments

  1. 1

    سارا

    ممنون مطلب بسیار جالبی بود و بسیار پر محتوا. اما باید به این نکته اشاره شود که مانی پیامبر نبوده و مکتب موسی (ع) رو قبول نداشته و بنا بر فرموده امام صادق (ع) مانی حکیم زیبنده نام او بوده و انسانی کاوشگر و جویای روشنی و حقیقت بوده که خدمات ارزشمندی در عصر ساسانی به مردم و دربار ارائه داده که هوش و ذکاوت مانی در عرصه های مختلف او را تبدیل به شخصی مشهور و زبانزد نموده است.

    Reply
  2. 2

    الف رسته

    هنر مانی جمله بگفتی، عیب او را هم بگو!
    این که مانی که بوده است، نام پدرش فاتک بوده و مادرش مریم بوده است و … همه و همه یک بحث تاریخی است و چیزی است که خوب و یا بد آن گذشته است و رفته است و به درد کتاب های تاریخی می‌خورد، ولی آن چه از آئین مانی و از مانویت همچون یک ژن مغلوب در روح ایرانی مانده است و در ادبیات فارسی ما و در میراث فرهنگی و دینی اسلام ما زنده است و پیوسته به روش های گوناگون چون ریشه‌های خزنده سر بر می‌اورد و در لباس های گوناگون خود را پنهان می‌کند چیزی است خطیر و پر خطر.
    تاریخ برای افسون خوردن نیست. عبرت گرفتن از تاریخ هم کافی نیست. باید دید که این ژن مغلوب چه گونه خود را بازتولید می‌کند و چه بر و بار خوبی می‌اورد و در مقابل چه بیماری ‌های مزمنی هم در ما و در فرهنگ و اندیشه و روح ما باز تولید می کند.
    آیا کسی پا پیش گذاشته است که از این زاویه به آثار مانیگری در فرهنگ ما نگاه کند؟

    Reply

نظر خود را دربارۀ این مطلب بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

انتشار مقاله از سایت نصور در رسانه های دیگر بدون لینک منبع روا نیست.